Blog

Vegan κρέμα λεμονιού ή παγωτό λεμόνι

με ξηρούς καρπούς και σπόρους, τέλεια raw vegan κρέμα για πολλές γλυκιές λύσεις

με ξηρούς καρπούς και σπόρους, τέλεια raw vegan κρέμα για πολλές γλυκιές λύσεις

Αυτή η ωμοφαγική vegan κρέμα-γλάσο, στέκεται μόνη της ή συνοδεύει κάποιο άλλο γλύκισμα, απογειώνοντάς το γευστικά με το ξηροκαρπάτο & λεμονάτο άρωμα αλλά και θρεπτικά με πολυακόρεστα και μονοακόρεστα λίπη, φυτικές ίνες, πρωτεϊνες, μέταλλα & ιχνοστοιχεία, βιταμίνες όχι μόνο των ωμών ξηρών καρπών, αλλά και της διατροφικής μαγιάς και του λεμονιού.

ως γλάσο ντύνει ό,τι γλυκό δέχεται τη λεμονάτη γεύση

ως κρέμα-γλάσο ντύνει ό,τι γλυκό δέχεται τη λεμονάτη γεύση

με την προσθήκη γάλακτος καρύδας και ξύσμα λεμονιού γίνεται ένα υπέροχο παγωτό λεμόνι

με την προσθήκη γάλακτος καρύδας και ξύσμα λεμονιού γίνεται ένα υπέροχο παγωτό λεμόνι

Η παρασκευή της θέλει απλά λίγο χρόνο για να μουλιάσουν οι ξηροί καρποί και ένα μπλέντερ για να πολτοποιηθούν όλα τα υλικά. Όλα τα άλλα είναι πανεύκολα.

Θα χρειαστούν:

  • χουρμάδες (οι βασιλικοί έχουν περισσότερη ουσία, αλλά μπορείτε να βάλετε και τους άλλους)
  • κάσιους ωμά
  • πεκάν
  • brazil nuts
  • αλάτι ή gomashio (χρησιμοποίησα gomashio)
  • ζάχαρη καρύδας (έβαλα 3 κουτ.)
  • χυμός λεμονιού ή μοσχολέμονου
  • διατροφική μαγιά (δίνει μια τυρένια γεύση, όπως αυτή του cheesecake)
  • βανίλια

Για παγωτό προσθέτουμε:

  • λίγο γάλα ή κρέμα καρύδας (όσο θέλουμε, ανάλογα με τη γεύση και την υφή)
  • λίγο ξύσμα λεμονιού
στάδιο 1 παρασκευής vegan κρέμας λεμονιού

Στάδιο 1 παρασκευής vegan κρέμας λεμονιού: έχουμε μουλιάσει όλους τους ξηρούς καρπούς για κάποιες ώρες.

Η βάση της είναι διάφοροι ξηροί καρποί και αποξηραμένα φρούτα (χουρμάδες) μουλιασμένα όλα και από το μπλέντερ περασμένα…μέχρι να γίνουν όλα…ένα!

στάδιο 2 vegan κρέμας λεμονιού

Στάδιο 2 παρασκευής vegan κρέμας λεμονιού: αλέθουμε τους ξηρούς καρπούς με λίγο νερό και gomashio

 

 

 

 

 

στάδιο 3 vegan κρέμας λεμονιού

Στάδιο 3 παρασκευής vegan κρέμας λεμονιού: προσθέτουμε το χυμό λεμόνι

 

 

στάδιο 4 vegan κρέμας λεμονιού: προσθέτουμε τον παπαρουνόσπορο και τη ζάχαρη καρύδας

Στάδιο 4 παρασκευής vegan κρέμας λεμονιού: προσθέτουμε τον παπαρουνόσπορο και τη ζάχαρη καρύδας

 

 

 

 

 

στάδιο 5 παρασκευής κρέμας λεμονιού: προσθέτουμε τη διατροφική μαγιά

Στάδιο 5 παρασκευής vegan κρέμας λεμονιού: προσθέτουμε τη διατροφική μαγιά

στάδιο 6 παρασκευής κρέμας λεμονιού: προσθέτουμε λίγη φυσική βανίλια ή λίγες σταγόνες ελαίου βανίλιας

Στάδιο 6 παρασκευής vegan κρέμας λεμονιού: ανακατεύουμε με την κρέμα των χουρμάδων και προσθέτουμε φυσική βανίλια ή λίγες σταγόνες ελαίου βανίλιας

 

 

 

 

 

 

 

 

Καλή απόλαυση!

Αρωματικό vegan βούτυρο μήλου & κολοκύθας

vegan βούτυρο χωρίς λιπαρά για γεύση χωρίς τύψεις

vegan βούτυρο χωρίς λιπαρά για γεύση χωρίς τύψεις

Είναι υγιεινότατο, παν-νόστιμο, comfort και detox food, ιδανικό τόσο για βρέφη όσο και για μεγάλους που προσέχουν τη διατροφή τους ή χρειάζονται αποτοξίνωση. Λέγεται βούτυρο, αλλά μη μπερδεύεστε, τίποτα το λιπαρό δεν υπάρχει στο άλειμμα αυτό…ωστόσο το όνομά του το οφείλει στη βουτυρένια υφή του. Θα μπορούσε να ονομαστεί κάλλιστα και πουρές μήλου & κολοκύθας, αλλά έχει επικρατήσει το πρώτο.Η παρασκευή του απλούστατη:

Καθαρίζουμε τα μήλα (στάδιο όχι απαραίτητο αν είναι βιολογικά) και την κολοκύθα και τα κόβουμε σε μικρά κομμάτια, τόσα όσα να χωράνε στο αντικολλητικό σκεύος που θα βράσουν. Προσθέτουμε χυμό μήλου για να υπάρχει και κάτι υγρό για να τα μαλακώσει και μπαχαρικά. Τα τελευταία είναι πάντα θέμα προτίμησης πόσα και τί θα βάλουμε, αλλά αναμφισβήτητα κατά τη γνώμη μου μέσα σ’ αυτά πρέπει να είναι η κανέλα και το τζίντζερ. Αν θέλουμε όμως ακόμα πιο ανατολική χροιά επιπρόσθετα βάζουμε και αστεροειδή γλυκάνισο, σποράκια κακουλέ και γαρύφαλλο. 

Τα βράζουμε σε χαμηλή φωτιά με κλειστό καπάκι για περίπου 1 ώρα και επιβλέπουμε μήπως χρειάζεται και άλλο χυμό.

Αφού βράσουν και κρυώσουν, μπορούμε με το πιρούνι να τα κάνουμε πουρέ, αλλά για καλύτερο αποτέλεσμα τα περνάμε στο μπλέντερ να γίνουν εντελώς κρεμώδη και λεία.

η παρασκευή του "βουτύρου" θέλει χαμηλή φωτιά, αρκετή ώρα

η παρασκευή του “βουτύρου” θέλει χαμηλή φωτιά, αρκετή ώρα

 

Μπορούμε να τα ξαναβράσουμε αν θέλουμε να γίνει ακόμα πιο δεμένο το άλειμμα αυτό, αλλά εξαρτάται και πάλι από εσάς. Εγώ τα ξαναέβρασα λίγο για να είναι ζεστό το μείγμα προκειμένου να το αποθηκεύσω σε αποστειρωμένα βαζάκια που θα ανοίξω όταν θέλω. Απλά αναποδογυρίζω τα ζεστά βαζάκια με το ζεστό περιεχόμενο να δημιουργηθεί κενό αέρος και όταν κρυώσουν τότε τα φυλάσσω στο ντουλάπι.

Όταν ανοιχτεί το βαζάκι διατηρείται για κάποιες μέρες στο ψυγείο.

αρωματικό βούτυρο μήλου κολοκύθας χωρίς λιπαρά, κατάλληλο και για αποτοξίνωση

αρωματικό βούτυρο μήλου κολοκύθας χωρίς λιπαρά, κατάλληλο και για αποτοξίνωση

Η επιτυχία & η γεύση είναι σίγουρες, τη χρήση του μπορείτε να την δοκιμάσετε σε πολλές εκδοχές, ντύνοντας τόσο αλμυρά όσο και γλυκά εδέσματα, από σαλάτες, φρουτοσαλάτες, σούπες, γιαούρτι (για όσους δεν είναι vegan), αλλά και οπουδήποτε απαιτείται το βούτυρο ή άλλη λιπαρή ουσία, τα αντικαθιστά αν όχι στην ολότητά τους, τουλάχιστον σε μέρος αυτών. Δοκιμάστε να μειώσετε το ποσοστό της λιπαρής ουσίας στα cakes, στις φρουτένιες τάρτες, και σε ό,τι άλλο βάλει ο νους σας.

Καλή απόλαυση!

Vegan κέικ χωρίς γλουτένη και ζάχαρη για ατελείωτη απόλαυση

τονωτικό, αντιοξειδωτικό, υγιεινό κέικ σερβιρισμένο με βούτυρο μήλου-κολοκύθας και φρούτα του δάσους στον ατμό

τονωτικό, αντιοξειδωτικό, υγιεινό κέικ σερβιρισμένο με βούτυρο μήλου-κολοκύθας και φρούτα του δάσους στον ατμό

Tο κέικ αυτό είναι η εξέλιξη πολλών προηγούμενων με τα οποία πειραματίστηκα και νομίζω ότι καλώς έκανα και περίμενα να ανακαλύψω αυτό που θα κάνει κάποιον οπαδό της vegan αλλά και υγιεινής διατροφής να αισθανθεί όχι μόνο ότι δεν στερείται γεύσης και απόλαυσης, αλλά να αισθάνεται ευγνώμων που ο συνδυασμός μόνο φυτικών υλικών δίνουν τέτοια εξαίσια αποτελέσματα.

κατάλληλο και για επιδόρπιο σερβιρισμένο με γλάσο λεμονιού, ξηρών καρπών και παπαρουνόσπορων

κατάλληλο και για επιδόρπιο σερβιρισμένο με γλάσο λεμονιού, ξηρών καρπών και παπαρουνόσπορων

Το κέικ έχει τριών ειδών άλευρα: νιφάδες βρώμης, αλεύρι ζέας και ρεβυθιού, θα μπορούσα να προσθέσω και καρύδας, αλλά (εδώ) δεν το ‘κανα. Τη βρώμη τη χρησιμοποιώ πάντα σχεδόν σε γλυκά γιατί είναι από μόνη της γλυκιά. Το ρεβύθι μ’ αρέσει προσωπικά γιατί δίνει μια πιο γήινη γεύση ενώ τη ζέα τη χρησιμοποιώ σαν βάση σε όλα.

vegan κέικ ειδικά για όσους χρειάζονται μια extra τόνωση σιδήρου

vegan κέικ ειδικά για όσους χρειάζονται μια extra τόνωση σιδήρου

Συνολικά τα συστατικά του, βιολογικά πάντα, είναι τα εξής:

    • 2-3 κούπες συνδυασμός από διάφορα άλευρα ή και νιφάδες
    • 2 κουταλάκια baking powder
    • παπαρουνόσπορο (όσο θέλω)
    • μελάσα (όση θέλω)
    • Βούτυρο μήλου και κολοκύθας (όσο πάρει)
    • λάδι καρύδας (όχι ψυχρής έκθλιψης απαραιτήτως μιας και θα ψηθεί – και πάλι όσο θέλω)
    • μαύρες σταφίδες (όσες θέλω)

Με τις δοσολογίες είμαι λίγο του κουτουρού, επειδή για μένα είναι θέμα γούστου πόσο γλυκό ή πόσο ρευστό το θέλει κάποιος. Γι’ αυτό και αφήνω ανοιχτή την επιλογή αυτή. Η τελική υφή πρέπει να είναι όπως αυτή ενός συμβατικού κέικ, ρευστή και η γεύση αυτή που μάς αρέσει! Γιατί δεν υπάρχει λόγος να περιοριζόμαστε σε πράγματα άνευ σημασίας!

Είναι επίσης σπουδαίο ότι αυτό το κέικ δε χαλάει γρήγορα όπως τα κοινά που περιέχουν γαλακτοκομικά και αυγά και ίσα-ίσα γίνεται και πιο νόστιμο λόγω της ζύμωσης των μήλων, της κολοκύθας και των σταφίδων που το ποτίζουν!

Σημασία έχει επίσης να μη ξεχνάμε να τρώμε αυτό που πραγματικά χρειάζεται ο οργανισμός μας, τροφές πλούσιες σε στοιχεία που προωθούν την καλή υγεία, και επί του συγκεκριμένου έχουμε πλούσια τα μεταλλικά στοιχεία, τις φυτικές ίνες, τις βιταμίνες A, Β, C, τα φυτικά λίπη που προωθούν την καύση και όχι την συσσώρευση λίπους, τα αντιοξειδωτικά αλλά και συστατικά με αντιφλεγμονώδεις, αντικαταθλιπτικές και ηρεμιστικές ιδιότητες. Τί άλλο να θέλει κάποιος από την τροφή του, όταν αυτή σε άλλη περίπτωση θα ήταν σημείο τύψεων;

Πέραν όλων των παραπάνω και άλλων πολλών που δεν αναφέρονται για να μη μακρηγορούμε, είναι επίσης πολύ αναγκαίο να τρώμε σε ηρεμία και με ηρεμία. Η απόλαυση θα είναι διπλάσια αλλά και η τροφή μας θα αφομοιωθεί και θα έχουμε όλα τα οφέλη που η τροφή φέρει.

Ας απολαύσουμε λοιπόν την κάθε μπουκιά αυτής της τόσο λαχταριστής αλλά καθόλου αμαρτωλής συνταγής!

Λαμπριάτικο vegan/vegetarian menu

Οι περισσότεροι Νεοέλληνες, σφιχτοοικογενειοκρατούμενοι καθώς είναι, κρατούν τις παραδόσεις των γονιών ή των παππούδων τους -που έζησαν πολέμους και κατοχές- χωρίς επεξεργασία και κρίση, έτσι που η φυλή των vegan/vegetarian να δείχνουμε ακόμα “εξωτική” ανάμεσα τους. Η μόνιμη απορία των πρώτων είναι τί τρώμε οι vegetarian/vegan όχι τόσο στη καθημερινότητά μας όσο τις ημέρες τις “παραδοσιακά” κρεατοφαγικές, όπως τα Χριστούγεννα ή τη Λαμπρή.

Αν νομίζουν ότι στερούμαστε γεύσης και ικανοποίησης, αυταπατώνται γιατί μόνο όταν αποφασίσουμε να αφήσουμε μια και διά παντός από τη ζωή μας τη βρώση του κρέατος, θα ανακαλύψουμε με έκπληξη ότι δεν είναι το κρέας από μόνο του που είναι νόστιμο, αλλά τα αρτύματα και μπαχαρικά που το μαρινάρουν, περιστοιχίζουν, πλαισιώνουν.

Συνεπώς, όταν στην Ελλάδα υπάρχουν τόσα αρωματικά βότανα και πλέον μπορούμε να βρούμε και όλα τα μπαχαρικά και αρτύματα, ένα vegan γεύμα απογειώνει τον ουρανίσκο, ενώ ταυτόχρονα είναι καθ’ όλα θρεπτικό, υγιεινό και πάνω απ’ όλα ηθικό (για όσους μάς απασχολεί πρωτίστως αυτό το θέμα) γεύμα.

Το Λαμπριάτικο-Πασχαλινό τραπέζι μου φέτος για παράδειγμα αποτελούνταν από τα εξής αγαπημένα:

  • μανιταρίτσα
  • πικάντικο πατατόψωμο
  • ανοιξιάτικο ρόδινο χούμους
  • κακαοφραουλοχαρουπένιο triffle
Ακολουθούμε την παράδοση εφόσον έχει σημασία. Γιορτάζουμε την Ανάσταση, την Άνοιξη, την Γονιμότητα και στο πασχαλινό τραπέζι κόκκινα είναι μόνο του φυτικού βασιλείου.

Ακολουθούμε την παράδοση εφόσον έχει σημασία. Γιορτάζουμε την Ανάσταση, την Άνοιξη, την Γονιμότητα και στο πασχαλινό τραπέζι κόκκινα είναι μόνο τα του φυτικού βασιλείου.

Η μανιταρίτσα έχει γίνει με πολλά φρέσκα προϊόντα, κατά κύριο λόγο λαχανικά της εποχής (μαρούλια, σέσκουλα, σπανάκι, κρεμμυδάκι φρέσκο, σχοινόπρασο σκόρδου, μάραθο, άνηθο) αλλά και φρέσκα μανιτάρια σιτάκε μαζί με αποξηραμένα ελληνικά μανιτάρια (κανθαρέλες, μαύρες τρομπέτες και βασιλομανίταρα) με ρύζι και αρκετά μπαχαρικά (μαραθόσπορο, σιναπόσπορο, τσιμένι, κουρκουμά). Έτοιμη σε λίγα μόνο λεπτά…

πικάντικο χούμους με κύμινο, ρόδι και chutney

πικάντικο χούμους με κύμινο, ρόδι και chutney

Το μόνο που πρόσθεσα στο τέλος για να θυμίσει “αυγολέμονο” είναι λιναρόσπορο κοπανισμένο και μουλιασμένο στο λεμόνι και μηλόξυδο, έτσι γιατί μού έλειπαν τα Ω3 λιπαρά…

Το χούμους à la grenadine, έγινε με αλεσμένα βρασμένα ρεβύθια με σιρόπι και χυμό ροδιού, μαρμελάδα ginger, καβουρντισμένο σουσάμι και κύμινο, σησαμέλαιο, λεμόνι, σχοινόπρασο σκόρδου και φρέσκο κόλιανδρο.

 

πατατόψωμο με μπαχαρικά και σπόρους

πατατόψωμο με μπαχαρικά

 

Τo πατατόψωμο έγινε με αλεύρι ζέας, πατάτες βρασμένες, προζύμι, γιαούρτι κατσικίσιο και μοσχοβολιστά μπαχαρικά.

 

 

 

raw vegan εύκολο κακαοχαρουποφραουλο- triffle

raw vegan εύκολο κακαοχαρουποφραουλο- triffle

Τέλος το ανοιξιάτικο χαρουπο-φραουλο-κακαοεπιδόρπιο έγινε με χαρουπένιο κρητικό ντάκο μουλιασμένο σε χυμό ροδιού, αβοκάντο, φράουλες, φρέσκο δύοσμο, σπόρους κακάο, λάδι καρύδας και όσο μέλι θέλουμε!

Αν είναι να υπερβάλουμε μπορούμε να το κάνουμε με αγάπη προς όλα τα όντα, με άξονα την ωφέλειά μας και όχι τη χοληστερίνη ή την αποτρόπαιη δολοφονία ζώων, γιατί έτσι απαιτεί η παράδοση. Ας συνειδητοποιήσουμε κάποτε ότι η παράδοση έχει πολλά μελανά σημεία και είναι καιρός ν’ αρχίσουμε να τα βλέπουμε ένα-ένα αυτά και να τα απορρίπτουμε μια και για πάντα.

Για να ελαφρύνουμε τη συνείδησή μας, να χαρίσουμε στον εαυτό μας υγεία και ζωή σε πολλά άκακα πλάσματα.

Το άδικο που πνίγει, το δίκιο που ξεχειλίζει !?#!

Μού είναι πολύ εύκολο να (κατα)κρίνω. Μού βγαίνει αυτόματα όταν βρίσκομαι μπροστά στην αδικία, στην ψευτιά, στην παραπλάνηση. Και εννοείται ότι όταν μού βγαίνει νοιώθω όλα τα δίκια με το μέρος μου…αν δεν μιλήσω όταν αισθάνομαι το δίκιο να ξεχειλίζει, τότε πότε; Και φυσικά, τη στιγμή εκείνη δε φαίνεται να καταλαμβάνομαι από ίχνος συμπόνοιας προς τον κατηγορούμενο. Μπορώ να είμαι αμείλικτη, σαν τον πάγο.

Όσο αμείλικτη θα είναι αργότερα η αδικία που θα επιτελεστεί αυτή τη φορά από πλευράς μου. Και μάλλον η ζωή είναι καλή με μένα, γιατί σπανίως έχω απέναντί μου τον κατήγορο να μού τα χώνει, όσο εγώ.

Ο λόγος που τα γράφω αυτά είναι γιατί μόλις την προηγούμενη εβδομάδα επισκέφθηκα την εκδήλωση του πολύ ενδιαφέροντος και άψογα οργανωμένου “6ου Φεστιβάλ Yoga Θεσσαλονίκης” για μια ομιλία και καθυστερημένη ούσα περίμενα στην όχι πολύ μεγάλη ουρά, αλλά όμως δεν είχαν απομείνει πολλά εισιτήρια και αυτό θα άφηνε κάποιους από μας απ’ έξω. Όπως μπορείτε να προβλέψετε ήδη, υπήρχαν κάποιοι που με “μέσο” από τελευταίοι ήρθαν πρώτοι, κλείνοντας και παραπάνω εισιτήρια απ’ τον αριθμό τους για κάποιον που ακόμα δεν είχε φανεί. Κανείς δεν μίλησε, γιατί το “μέσον” φαινόταν ακλόνητο ή ίσως πιστεύανε(οι άλλοι, πιο καλοπροαίρετοι ίσως από μένα), ότι θα ‘φταναν τα εισιτήρια για όλους μας.

Αν κάποιος ξεπερνά τους κανόνες μια φορά ατιμώρητα, μάλλον τείνει να τους ξεπερνά και άλλη φορά, μέχρι κάτι να τον σταματήσει.

Έτσι & έγινε…στην ουρά για το ασανσέρ αυτή τη φορά. Μαντέψτε…οι τελευταίοι ήρθαν πρώτοι με την καθόλα yogiκή μέθοδο του σπρωξίματος. Και το ασανσέρ αργούσε αδικαιολόγητα και μαντέψτε ποιοί παραπονιόντουσαν ότι θα έχαναν την ομιλία…αυτοί ακριβώς οι άνθρωποι που ‘κλεψαν ανερυθρίαστα την σειρά άλλων στο ταμείο…και σημειωτέον αυτοί οι άνθρωποι δεν ήταν τυχαίοι με το αντικείμενο, γιατί άκουσα να αλληλοαποκαλούνται με πνευματικά ονόματα.

Όταν το ασανσέρ ήρθε επιτέλους, και στοιβάχτηκαν όλοι μέσα γρήγορα-γρήγορα, η φωνή μου πετάχτηκε από μόνη της κοιτώντας τους στα μάτια πριν καν μπω και ‘γω μέσα…”τώρα εσείς που έρχεστε να παρακολουθήσετε το συγκεκριμένο πρόσωπο σε μια ομιλία πάνω στη yoga, είστε yogi;”

Το κλίμα πάγωσε φυσικά…και μέσα στο ασανσέρ η ενέργεια εκρηκτική, κεκλεισμένων των θυρών, πράγμα παρατεταμένα άβολο.

Λίγες μέρες μετά το περιστατικό, το σύμπαν αποφάσισε να μού δείξει πόσο yogi(ni) είμαι εγώ, που το περιστατικό απασχολούσε το νου μου ακόμα. Είμαι συνοδηγός στη μητέρα μου και της προτείνω να πάρει την δεξιά λωρίδα που δεν έχει κίνηση, γιατί έχει σταματήσει σε μια μεγάλη ουρά στ’ αριστερά. Αυτή όμως δεν φαίνεται να “συμμορφώνεται” με την πρόταση, που μού φαίνεται άκρως λογική. Μού εξηγεί αμυνόμενη, ύστερα από δύο φωναχτές δικές μου απαιτήσεις, ότι δε χρειάζεται, γιατί θα στρίψει αριστερά, αλλά εγώ φωνάζω (ακόμα) ότι αν πάει δεξιά έχει το δικαίωμα να στρίψει αριστερά και ότι χάνουμε χρόνο άδικα (!?#!) εκεί που κάθεται!

Αυτό το άδικα…μια ζωή…μέχρι να καταλάβω εγώ πόσο άδικη είμαι…όμως, απ’ ότι φαίνεται, ακόμα αντιστέκομαι…

Χρειάστηκα και άλλη επανάληψη για να δοκιμαστώ ανεπιτυχώς άλλη μια φορά…όταν φώναξα στην σκυλίτσα μου και με βία την τράβηξα να κάτσει έτσι όπως εγώ ήθελα επιτέλους (!?#!), για να την…κουρέψω. Έτρεμε το ζωντανό για πόσα λεπτά παραλυμένο από τον φόβο στη στάση που ήθελα…τυφλά υπακούοντας στην θυμωμένη και βίαιη προσταγή μου…

Πόσα συγνώμη να ζητήσω, όταν ο θυμός μου στοχεύει να παραλύσει και δεν σταματά παρά μόνον όταν το έχει επιτύχει;

Είμαι πολύ yogini τελικά…!?#!

Η τέλεια αποτοξίνωση με ό,τι πετάμε: τσάι αγκινάρας

Από τα καλύτερα λαχανικά της άνοιξης, η αγκινάρα, είναι αγαπημένο έδεσμα σε μαγειρεμένη εκδοχή για τους πολλούς, σε ωμή ή σε τουρσί για τους περισσότερο ψαγμένους. Λίγοι σήμερα όμως γνωρίζουν την πλήρη ωφελιμότητα του λαχανικού αυτού. Καιρός να ανατραπεί αυτό.

Η αγκινάρα έχει πολλές αντιοξειδωτικές ουσίες, βιταμίνες (C, Κ), ιχνοστοιχεία (μαγνήσιο, μαγγάνιο, ποτάσιο, φολικό οξύ), φυτοθρεπτικά συστατικά (βιοφλαβονοειδή) αλλά και φυτικές ίνες κάτι που την κατατάσσει στις υπερτροφές, μιας η περιεκτικότητά της σε αντιοξειδωτικά σε σύγκριση με άλλα φρούτα-υπερτροφές (π.χ. cranberries, μούρα κτλ.) ή λαχανικά (π.χ. μπρόκολο) είναι πολύ μεγαλύτερη. Δεν είναι τυχαίο ότι μια από τις αντιοξειδωτικές της ουσίες, η κυναρίνη, απ’ όπου πήρε και τ’ όνομά της στα λατινικά, Cynara cardunculus, βρίσκεται και στο γαϊδουράγκαθο, το εξίσου πολύ αποτελεσματικό αποτοξινωτικό βότανο της άνοιξης.

Εκείνο που αγνοούμε οι περισσότεροι είναι ότι αγοράζοντας φρέσκια αγκινάρα, όχι μόνο θα έχουμε την καρδιά της που είναι το συνηθέστερο βρώσιμο μέρος, θα επωφεληθούμε & από τα φύλλα & τα κλωνάρια της, τα άχρηστα για τους ανενημέρωτους μέρη της.

Πριν αγοράσω φρέσκες αγκινάρες για πρώτη φορά, κάποια χρόνια πριν, όλοι οι γνωστοί με απέτρεπαν λόγω μεγάλου μπελά στο καθάρισμά της…κάτι που στην πράξη ποτέ δεν κατάλαβα. Απλά φαντάζομαι ότι σαν μπελά θεωρούσαν τον χρόνο που απαιτείται για να ξεφλουδιστεί φύλλο-φύλλο η  καρδιά, και ναι, μέχρι να βγούμε στην καρδιά, θα βγάλουμε κάμποσα φύλλα, αλλά όπως συμβαίνει με όλες τις ευαίσθητες καρδιές, φυλάσσονται καλά για να μη πληγωθούν…

το τρυφερό και νόστιμο κοτσάνι

το τρυφερό και νόστιμο κοτσάνι της αγκινάρας

Επί του πρακτέου τώρα, λόγω των αντιοξειδωτικών της στοιχείων, που τα θέλουμε ανέπαφα, πρέπει πριν την ξεφλουδίσουμε να έχουμε έτοιμο το παγωμένο νερό με χυμό λεμόνι και όταν πλέον απογυμνωθεί η τρυφερή καρδιά να την βουτήξουμε εκεί για να μη μαυρίσει έως ότου μαγειρευτεί. Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και με το κοτσάνι της, αφού το ξεφλουδίσουμε, μιας και το εσωτερικό του κοτσανιού τρώγεται επίσης και ωμό.

ό,τι απέμεινε από το καθάρισμα καρδιάς και φλοιού αγκινάρας στην κατσαρόλα

Ό,τι απέμεινε από το καθάρισμα καρδιάς και φλοιού αγκινάρας στην κατσαρόλα για τσάι

Ό,τι “άχρηστο” μαζέψουμε από το ξεφλούδισμα – μπορούμε να περιοριστούμε μόνο στα φύλλα της καρδιάς αν το θέλουμε ή να βάλουμε ό,τι απέμεινε απ’ όλο το λαχανικό – το πλένουμε και το βάζουμε σε μια κατσαρόλα για να φτιάξουμε το τσάι. Εγώ το έβρασα σε χαμηλή φωτιά για περίπου 1 ώρα, αφού είδα ότι τα φύλλα είχαν μαραζώσει μέσα στο τσάι. Δοκιμάζουμε όμως, αν θέλουμε, να τ’ αφήσουμε και λίγο παραπάνω μέσα στο ζεστό ζουμί τους. Το τσάι πίνεται ζεστό ή σε θερμοκρασία δωματίου (καλό είναι να αποφεύγουμε τα κρύα ροφήματα όταν κάνουμε αποτοξίνωση), είναι γλυκό και εύγευστο (λόγω της κυναρίνης), αλλά αν δεν καταναλωθεί μέσα στη μέρα το φυλάσσουμε στο ψυγείο με χυμό λεμονιού (κάτι που μπορούμε να προσθέσουμε φυσικά και στο ζεστό τσάι).

Τελικά έχουμε ένα ρόφημα αντιοξειδωτικό, αντιχοληστερικό, διουρητικό, τονωτικό του ήπατος και της χολής, που διευκολύνει την πέψη, διεγείρει την μνήμη, προστατεύει το ανοσοποιητικό και φυσικά χαρίζει λαμπερό δέρμα. Και όλα αυτά με ό,τι είθισται σήμερα να αποφεύγεται ή να πετιέται απ’ το φυτό αυτό.